Bekijk DAAR meer verwonderkaarten.

Bekijk DAAR meer verwonderkaarten.

Bekijk DAAR meer verwonderkaarten.

In de Opzij las ik gisteren een interview met schrijfster en filosofe Joke Hermsen. Het ging over haar nieuwe boek Blindgangers, dat gaat over oppervlakkigheid en het verlies van onszelf door de constante afleiding van sms'jes, mails en telefoontjes. En het belang van stilte. 

Dit onderwerp doet iets met me.
Van de ene kant vind ik het namelijk geweldig dat er zoveel communicatiemogelijkheden zijn en van de andere kant verlang ik soms weemoedig terug naar de tijd dat je gewoon niet bereikbaar was als je je niet thuis was. Dat de vaste telefoon dan rinkelde, zonder dat er iets mee gebeurde. En dat als ik een vriendin een een andere stad een brief stuurde, zij deze een paar dagen later kreeg, en ik weer een tijd later een brief terug kreeg. 

Het lijkt allemaal wat traag en onhandig als je ziet wat er nu allemaal mogelijk is, maar het had ook wel wat. Meer traagheid. En rust. Meer tijd om te zijn. Bij jezelf. En voor elkaar.

Ik kan me helemaal vinden in onderstaande woorden uit het interview:

"Onze aandacht wordt steeds onderbroken door sms'jes, mails, telefoontjes - door mensen die er niet zijn. Die blijven onze aandacht opeisen. Het maakt ons oppervlakkig. We kunnen ons nergens in verdiepen, worden continu gestoord. We kunnen niet meer eindeloos lang in een boek wegzakken, niet meer echt diep nadenken.

Herinner je je nog die eindeloze zondagen uit je kindertijd, toen je je kapot verveelde? Dat hebben kinderen niet meer. Er is altijd afleiding, terwijk ik denk dat die verveling heel zinvol was. Al die dagdromen, het boeken lezen, bedenken wat je zou kunnen doen: ik ben ervan overtuigd dat toen de bodem werd gelegd voor mijn levendige binnenwereld en creativiteit. 

Het gebrek aan stilte weerhoudt ons ervan vragen aan onszelf te stellen. Maar ook het contact met de mensen die lijfelijk aanwezig zijn, wordt er oppervlakkiger door. Een gesprek heeft tijd nodig om op gang te komen, dat gaat niet zomaar vanzelf de diepte in. Als dat proces steeds wordt geïnterrumpeerd, gebeurt dat niet. Er heerst ook angst voor diepe gesprekken. Het moet vooral leuk en gezellig zijn. Als je niet goed weet wat er in je leeft , raak je van jezelf vervreemd en worden vragen over je gevoelsleven ook eng."

Lees HIER mijn eerdere blog over bezink-tijd.

Ik heb iets met teksten, plaatjes en papier. Ik verzamel al mijn hele leven plaatjes en wist nooit zo goed waarom. Maar vorig jaar ben ik er eens goed voor gaan zitten.
En ben ik begonnen met het maken van verwonderkaarten. Ouderwets knippen en plakken. En vervolgens inscannen. 
Vanaf nu ga ik ze vaker maken. En delen.

De afgelopen week ben ik bezig geweest met het bedenken van mijn ondernemingsplannen voor dit jaar. Tot nu toe deed ik alles zoals het kwam en zich aandiende, en daar redde ik het steeds mee. Zo doe ik dat al mijn hele leven eigenlijk. Ik doe, ontdek, ervaar, kies en zet weer een stap.
Het leek me alleen goed en nuttig om dit jaar meer een plan te hebben. Een richting, een doel.

Naar aanleiding van het boek Business Model Generation had ik een canvas gemaakt, en daarop post-its geplakt die ondere gaan over mijn (mogelijke) producten, klantenrelaties, doelgroepen, inkomsten, kosten, belangrijkste werkzaamheden. Maar ik bleef een beetje hangen.

Ook ben ik aan de slag gegaan met de opdrachten uit het e-book Start vanuit je hart. Het boek spreekt me erg aan. Het is goed en energiek beschreven en er staan mooie voorbeelden in. Maar toen ik bij de opdracht kwam waar ik hoofd- en bij-producten moets opschrijven, bleef ik hangen. Werd er sjaggerijnig van.

Gisteren had ik een ondernemersmeeting met Lennard, Lieke, Sigrid en Lisette. Iedereen kende minimaal een iemand, maar niemand kende iedereen. We hebben een paar uur gepraat over onze ondernemersplannen voor 2012, het grootste succes dat we wilden behalen, waar we hulp bij nodig hadden, wat we te bieden hebben en hoe we ervoor zorgen dat we onze comfort zone verlaten. Ondertussen stelden we elkaar vragen en gaven we elkaar tips en opmerkingen. Wat was dat een bijzondere samenkomst! Een mooie en gezellige synergie tussen vijf mensen die samen waren gekomen, om te delen. Ik dacht volop met de anderen mee en wist ze door vragen een stapje verder te brengen.  
Tot ik zelf aan de beurt was met mijn plannen. Ik vertelde wat ik al had bedacht. Probeerde te bedenken welke doelgroep er het beste bij mij past. En ook hier bleef ik hangen. Ik wist het gewoon niet zo goed.

Zoals dat kan gaan met momenten die belangrijk zijn, weet ik niet precies in woorden weer te geven wat er toen allemaal is gezegd. Ik weet wel dat het me raakte, dat er iets in mij keihard werd getriggerd. 
De essentie die ik heb onthouden, is dat als ik zelf meer ben wie ik ben en meer doe wat ik werkelijk voel, dat ik dan de klanten ga vinden die bij mij passen. En tegelijk kunnen zij mij dan beter vinden. 

Ineens werd me duidelijk waarom ik al dagen bleef hangen terwijl ik bezig was met mijn ondernemingsplannen van dit jaar. Ik was voornamelijk aan het bedenken. Aan het redeneren. In plaats van te voelen en te ervaren wat er is. Wat er werkt. Wat er van nature bij me past.

Na de meeting dacht ik ineens aan het zielskaartje dat ik die ochtend via twitter had laten trekken. Ik las het nogmaals en besefte me al glimlachend hoe precies deze bleek te kloppen. Het is tijd om minder te denken en meer te voelen. En erin te geloven dat je ook op deze manier zaken kan doen. 

Als jij vanuit jouw eigen kracht en intentie werkt, zie je alles zoals het is en niet zoals het volgens jou zou moeten zijn.

Omdat iemand het me aanraadt. Ik er ergens over heb gelezen. De kaft me aanspreekt. Ik het vind in een tweedehandsboekenwinkel. Iemand het me uitleent. Ik het krijg.

In 2011 kwam daar de volgende gelezen boekenlijst uit: 

Franca Treur - Dorsvloer vol confetti
Terry Pratchett – Po/esterijen
Dimitri Verhulst – De laatste liefde van mijn moeder
Veronica Toumanova – Ster, sterveling
Karen Romme – Calimeromarketing 2.0 in een eierdop
Jean-Louis Fournier – Waar gaan we heen, papa?
Khaled Hosseini – De Vliegeraar
John Boyne – Noah Barleywater gaat ervandoor
Bernlef – De een zijn dood
Herman Hesse – De kleine wereld
Timothy Ferris – Een werkweek van 4 uur
Carmen Barnhoorn – Lichter leven – Pratische handleiding voor levenskunst
Joy van der Stel – De kracht van mijn onmacht
David Nicholls – De eerste dag
Stefan Brijs – De engelenmaker
Jens Christian Grondahl – Veranderend licht
Johan Harstad – Hässelby. Het demonteren is begonnen
Milan Kundera – Onsterfelijkheid
Adam Foulds – Hoe het werkelijk is gegaan
Helle Helle – Naar de honden
Marcel van Zuuren - KrachtCommunicatie!
Ernest van der Kwast – Mama Tandoori
Anne Tyler - Toen we volwassen waren
Stefan Klein - Puur toeval - hoe je het lot naar je hand kunt zetten
Fanny Koerts & Nils Roemen - Durftevragenboek
Malcolm Gladwell – The tipping point