Tessa is een van die mensen die altijd erg enthousiast vertelt over haar werk. En ze wilde mijn vragen graag beantwoorden. Wat ze doet en wat ze er zo leuk aan vindt, lees je hieronder.

 Wat zijn de leuke dingen die je doet?
Ik werk als docent op het ROC Nijmegen, bij de opleiding Maatschappelijke Zorg.

Wat vind je er leuk aan?
Wat ik in de eerste plaats heel erg leuk vind aan mijn werk is de veelzijdigheid ervan. Als ik te lang achter elkaar hetzelfde moet doen raak ik snel verveeld en gedemotiveerd, maar in mijn huidige werk blijven – tot mijn vreugde – de nieuwe uitdagingen zich dagelijks aandienen. Ik geef veel verschillende vakken; van communicatie tot methodisch werken en van muziek tot begeleiden van mensen met een verstandelijke beperking. Wij schrijven als team ons onderwijs bovendien zelf, waardoor ik veel creativiteit kwijt kan in het ontwerpen van mijn lessen en de bijbehorende readers.
Niet alleen de vakken die ik geef zijn veelzijdig, mijn studenten zijn dat ook en het contact met hen is wat mijn werk ook zo leuk maakt; ik houd nou eenmaal van mensen. Ik geef zowel les aan de BOL-studenten (voltijd onderwijs) als aan de BBL-studenten (deeltijd onderwijs), dit zijn meestal volwassenen.  Dit zijn twee totaal verschillende doelgroepen en juist de afwisseling maakt het zo uitdagend. Geen student is hetzelfde, maar ook geen klas is hetzelfde en je weet nooit hoe een bepaalde les of een bepaalde opdracht gaat lopen. In feite is het altijd weer spannend!

Verdien je hier je geld mee?
Ja.

Vind jij het belangrijk om bezig te zijn met het doen van dingen die je leuk vind?
Dit vind ik het belangrijkste wat er is. Als ik mijn dagelijkse bezigheden niet leuk zou vinden, zou ik erg ongelukkig worden. Natuurlijk zijn er in elke baan dingen die je niet leuk vind en ook ik heb wel eens een baaldag. Maar iedere dag is er één, van elke dag moet je iets moois maken en alleen mijn vrije tijd is daarvoor wat mij betreft niet genoeg.

Wist je vroeger dat je dit wilde doen?
Ik wist vroeger al dat ik met mensen wilde werken en ben daarom Sociaal Pedagogische Hulpverlening gaan studeren. In de hulpverlening, waar ik werkte met jongeren met een licht verstandelijke beperking en zeer ernstige gedragsproblemen, vond ik echter niet wat ik zocht. Hoewel ik het werk best leuk vond, was wat je gedaan had altijd erg moeilijk meetbaar, het blijft vaak erg abstract. Je bent in feite de hele dag de groepsdynamica aan het beïnvloeden en de volgende dag kan je weer beginnen. Wat ik miste in de hulpverlening, vond ik echter wel in het onderwijs. De doelen zijn heel duidelijk en het feit dat je niet met mensen in contact komt met een probleemsituatie als uitgangspunt (zoals in de hulpverlening) maar een doel (een diploma halen) maakt het werk zo veel positiever.

Levensmotto
Mijn levensmotto is: beter spijt van iets dat je wél gedaan hebt dan van iets dat je niet gedaan hebt.

Tessa Terlouw, 24, Nijmegen