Het begon al op de heenreis. Gezellig kletsend zaten André van der Goot, Marianne van de Assem en ik in de camper. Ik bedacht me hoeveel mooie en fijne mensen ik dit en vorig jaar had leren kennen. Door Nijmegen in Dialoog, de Waarmakerij, 7daysofinspiration, de Waarmaakdagen en zoveel meer.
Als zelfstandig ondernemer heb ik officieel geen collega's. Maar wel iets anders: een groeiende groep van mensen waar ik soms mee samenwerk, soms zij-aan-zij mee werk. Vol passie, vriendelijkheid en het vertrouwen dat veel dingen gewoon wél kunnen.

En nu waren we op weg naar het Natural Networking Festival in Elp, Drenthe. Met nog veel meer van dat soort mensen, begreep ik uit alle verhalen. Een festival dat bestaat uit wat de mensen inbrengen. Iedereen helpt mee. Iedereen is crew.

Het was zo'n indrukwekkend festival en samenzijn, dat woorden het niet echt kunnen beschrijven. Toch een poging.

Ik volgde de workshops:
- De kracht van zachte verhalen, door Sonja van Beveren. Waar we naar verhalen mochten luisteren, verhalen hebben gedeeld en een verhaal voor elkaar hebben geschreven.
- Ontmoeten en verbinden van Agnes de Graaf. Waar we hebben bewogen, gedanst en gevoelt. Dit was zo mooi, warm en fijn dat ik er een tijdje stil van bleef.
- De Tussentijd, door Debbie Molhuizen, over de tijd waarin we het oude achter ons laten en het nieuwe nog niet in zicht is. En welke kabouters er in de weg kunnen zitten.
- Retoriek door Jan Vaessen, waar me duidelijk werd dat spreken vanuit jezelf heel krachtig is, als je maar goed verbonden bent met je bron, wat voor bron dat is.

Verder heb ik met een groep meegedacht met de vraag die DUO als sponsorcase had ingediend. Het werd de geweldigste Durftevragen die ik ooit heb meegemaakt, met durftevragen-host Lisa van Portengen die alles smart&sexy aan het begeleiden was.Ze hebben een flipovervel vol aan inspiratie gekregen!

En in de bossen eindelijk bij mijn eerste StandUpInspiration geweest. Twee keer zelfs. Vol mooi, pure, hilarische en indrukwekkende verhalen.

Er was een workshop/gesprek/samenzijn in De Transparante Kerk, een interessante en mooie gedachtenwisseling over jezelf zijn, opvoeden, aanpassen, zijn zoals je bent.

En bovenal was er een fijne plek in de bossen, mooie gesprekken, geweldige mensen, spelen, verhelderende momenten, sterren, kampvuurtjes, lekker eten, bijzondere ontmoetingen, lachsalvo's, klamme spullen in de tent, hottubs, zon, noodweer dat toch net voorbij trok, bouwwerken in de bomen, dankbaarheid, je eigen bordje afwassen, momenten van bezinning en veel, heel veel muggen.

En een terugweg met Nils Roemen, de schemer, de stilte, melancholische muziek en de cd van Into The Wild.

Waar het allemaal op neerkomt:
Ik had het gevoel dat alles goed was. Dat iedereen goed was. Dat alles er mocht zijn.
En door deze sfeer kwam het beste in iedereen naar boven.
En ik denk dat iedereen die er was dit gevoel ook buiten het festival mee de wereld in neemt, hoe mooi is dat voor de wereld!

Meer lezen en kijken?  Hier staan alle blogs, foto's en filmpjes in een rijtje.