"Dat Twitter, dat kost toch alleen maar heel veel tijd. Wat heb je daar nou echt aan?"

Wat ik heb aan twitter, is hetzelfde als wat ik heb aan omgaan met mensen in het gewone leven.

Ik hoor mensen praten: vrienden, kennissen, onbekenden. Over zinnige en onzinnige dingen. Ik word op ideeën gebracht. Denk met iemand mee. Mensen denken met mij mee. Zie een tip over een mooi boek / liedje / film voorbijkomen. Wissel ervaringen uit. Er wordt wat gemopperd over het weer / openbaar vervoer / andere mensen. Van sommige mensen wil ik alles weten. Anderen negeer ik. Er valt vaak over iets te lachen. Er komen heftige en treurige dingen voorbij. Ik bekijk foto's. Ik zit met mensen op een lijn. Ik word verkeerd begrepen. Er komt wat reclame voorbij. Soms gebeurt er vanalles tegelijk. Andere keren is het er rustig. Route-tips worden uitgewisseld. Ik stuur interessante vacatures de wereld in. Er worden wijze en minder wijze waarheden gedeeld.

Ik deel zelf vanalles, wanneer en wat ik wil.
Ik doe mee als ik er zin in hebt en als ik even geen zin hebt in al het gekwetter, dan kijk ik niet.