Ik weet niet zeker of het me allemaal gaat lukken met mijn eigen onderneming. Maar om het een kans te geven, had ik ruimte nodig. Was het nodig om mijn baan op te zeggen, omdat ik voelde dat deze zoveel energie nodig had, dat er geen ruimte was voor nieuwe dingen.

Er is nu ruimte. Vergezeld van een beetje angt. En soms een twijfel. 
Maar vooral een gevoel van opluchting. Van vertrouwen. En door de mails en reacties die ik van iedereen krijg, voel ik dat er iets gaande is. Dat er beweging in zit. Dat er dingen op mijn pad komen.

Om nieuwe dingen op je pad te krijgen, is het nodig om eerst een sprong in het luchtledige te doen. Om iets los te laten, zodat er ruimte kan komen voor die nieuwe dingen.

Veel mensen durven niet los te laten. Willen eerste duidelijke plannen. Zekerheid dat het volgende gaat lukken, voordat ze het vorige opgeven.
Volgens mij werkt het niet zo.

Je moet eerst springen om op een nieuwe plek te landen.
Zolang je kijkt naar die mogelijke plek waar je terecht zou willen komen, maar ondertussen stil blijft staan, kom je er niet.