De behoefte om dingen 'van me af te schrijven', gecombineerd met het leuk vinden om te schrijven, hebben ervoor gezorgd dat ik op ongeveer mijn 10e ben begonnen in een dagboek. In de beginjaren schreef ik over de vakken die ik op school had, wat we hadden gegeten en op welk tijdstip ik naar bed ging. In de loop der tijd werd het praktisch opsommen uitgebreid met wat ik erbij voelde: over vriendinnetjes, jongens die ik leuk vond, mijn leven en alles wat voorbij kwam. In mijn tienerjaren heb ik vele bladzijdes vol tienerdingen volgeschreven. Ook daarna ben ik blijven schrijven. Soms dagelijks, soms weken niet.
Ik schrijf nog steeds. Ik vind het nog steeds een fijne manier om dingen 'van me af te schrijven' en om de dingen op een rijtje te zetten.
In april 1993 eindig ik een dagboek met:
"Alweer een dagboek vol, niet vergeten om morgen een nieuwe te kopen. Benieuwd hoelang ik dit nog ga doen."
Ik weet ondertussen dat ik dit de rest van mijn leven zal doen.
En mocht ik ooit op de een of andere manier beroemd worden en ze een boek over mijn leven willen schrijven: mijn leven is in ieder geval bijna helemaal terug te lezen!