Met een groep mensen was ik de hele dag buiten, in een achtertuin die overliep in een bos. We waren daar om deel te nemen aan een zweethutceremonie.
Een ceremonie die de hele dag duurde. Een dag buiten, met mijn mobiel uit.
We hebben hout gehakt en gesjouwd, de hut werd opgebouwd en tussendoor was er volop de tijd om te praten of even stil te staan. Er werd meer verteld over deze dag en de intentie erachter.
Een dag om even stil te staan bij jezelf en bij het nieuwe seizoen dat is begonnen.
De stenen die de hut gingen verwarmen, werden door ons een voor een op de houtstapel gelegd. En toen de stenen na een aantal uur heet genoeg waren, was het tijd om in de zweethut te gaan zitten.
Vier rondes waren er. Vier rondes met ieder hun eigen thema.
Het was heet, het was warm, het was fijn, het was bijzonder.
Het is een moeiijk uit te leggen soort warmte, die ieder op zijn eigen manier ervaart en die iedereen op zijn eigen manier raakt.
Daarna werd de tafel volgestald met eten en drinken dat iederee had meegenomen.
Na het afbreken en opruimen van de plek, was het tijd om afscheid te nemen van deze mensen, deze plek en deze lange dag.
Eenmaal thuis ben ik moe en voldaan in slaap gevallen.

Ruim een jaar geleden had ik ook zo'n dag en daar ik ook over geschreven.