Energie krijgen en geven is iets waar ik vaak mee mee bezig ben.
Soms is me duidelijk dat iets of iemand me nutteloze energie kost en dan stop of minder ik dat.
Soms is me duidelijk dat iets of iemand me veel fijne energie oplevert en dan probeer ik dat te behouden.

En soms weet ik eigenlijk niet zo goed of iets me energie geeft, of juist kost.

Mensen, bijvoorbeeld.
Van de ene kant kan ik er veel inspiratie en energie uit halen om te kletsen en virtueel te communiceren. Familie, vrienden, kennissen, vage bekenden en totale onbekenden. Dan kan er iets gaan leven, bewegen, er een inspiratiegolf ontstaan.
En ineens vind ik het druk en haalt het mijn energie weg. Al die mensen, die iets willen, denken, vinden, moeten, kunnen, delen.

Iemand vertelde me pas dat hij doelbewust minder mensen om hem heen had, bewust minder goede vrienden op afstand was gaan houden, zodat hij de tijd had om meer de diepte in te gaan.
Ergens begrijp ik dit en denk ik dat het iets waardevols kan opleveren. En ergens vind ik het zonde, omdat ik denk dat er zoveel gemist wordt op deze manier. 

Tot ik precies weet hoe het voor mij werkt, hou ik het zelf in balans door de ene dag heel communicatief te zijn, en andere wat minder.