Zo blijken mensen mijn keuzes dapper te vinden. Zelf zie ik dat niet altijd zo, ik ervaar het meer als logische keuzes die gewoon niet anders kunnen gaan dan op deze manier.

Al vind ik mijn leven soms een lappendeken met 1001 onsamenhangende stukjes, het is mooi om te merken dat anderen er inspiratie uit kunnen halen. Als ik dat hoor, zie ik de charme en de kracht van mijn grillige pad ook wel in.

Op de vraag 'en waar ben jij van' gaf ik eerst antwoord met 'van mezelf' en dat zwakte na een paar keer af tot een 'nergens van.. ik weet het niet zo goed'. Ik heb me voorgenomen om voor een volgende borrel eens over een goed antwoord na te denken.

Iemand opperde dat het eeuwig zoekende van mij wel eens de reden zou kunnen zijn van het steeds niet vinden.
In plaats van zoekende, word ik voortaan vindende.