Werken – Rusten
Ontspannen - Inspannen
Ergens vol voor gaan – Afstand nemen
Gevoel - Verstand
Geld verdienen – Iets gratis doen
Vastlopen – Lekker op dreef zijn
Beginnen - Stoppen
Volhouden – Opgeven
Niks - Alles
Beginnen - Wachten
Toegeven - Ontkennen
Voelen - Denken
Snel - Langzaam
Toezeggen - Afzeggen
Doorgaan - Pauze
Stilstaan - Hollen
Actie - Reactie
Blik op een plek - Blik om je heen
Dromen - Werkelijkheid
Ja - Nee
Geloven - Weten
Hier - Daar
Concentratie - Afdwalen
Inspiratie - Leegte
Hulp vragen - Alleen doen
Dit - Dat
Chaos - Structuur
Vertrouwen hebben - Hopeloosheid
Nu - Dan
Doen - Laten

Op 27 juni organiseer ik in Nijmegen Soul Gymnastics, een dag vol met workshops die cia crowdsourcing tot stand is gekomen. Een bijzondere dag, met allemaal geweldige workshops van inspirerende mensen. Juul Martin is de initiator en zal als MC van de dag er mee voor zorgen alles soepel verloopt. Nils Roemen en Fanny Koerts zullen een inspirerende lezing geven. En verder komen Jasper van Impelen, Lisa Portengen, René Onstenk, Eric Hendriks, Piet Hurkmans, Hans Weeren, Frans Bosch, Cobi van Vugt, Karst Benus en Wietse Boumaook hun bijzondere workshop geven. Deelnemers betalen een basisbedrag voor de koffie, thee en borrel en bepalen achteraf wat deelname aan de workshops hen waard is geweest.
Kom jij jezelf ook los maken?

Klik HIER voor meer informatie over het programma, de workshopsgevers en hun workshops.
Klik HIER voor meer informatie over de prijs en waardebepaling achteraf.
Klik HIER voor aanmelding.

Mei was niet mijn beste maand. Verhuizen kostte meer energie en tijd dan ik had gedacht. En in dezelfde week klaar zijn met mijn baan en 100% als zelfstandige aan de slag, maakte het er allemaal niet handiger op.

Mei was druk. Chaotisch. Onoverzichtelijk. Traag. Met her en der wakker liggen. En te-doen-lijstjes die niet af kwamen.

Nog iets langer dan een dag is het mei. Dan begint juni. De maand waarin ik uitgeslapen en vol overzicht verder ga met alles waar ik mee bezig ben.

Deze site was heel lang gewoon mijn blog. De plek voor mijn verhalen, mijn gedachtes, mijn schrijfsels.
Sinds een paar maanden is het ook mijn werksite. De plek voor mijn gegevens, mijn ervaringen, waar mogelijke opdrachtgevers meer over me te weten kunnen komen.
Ik ben er nog niet helemaal over uit hoe dat het beste samen kan.
Vallen mijn persoonlijke stukjes uit de toon bij mensen die mijn site bekijken om informatie over mij en mijn werk te weten te komen? Loop ik mogelijke opdrachten mis door sommige blogstukjes? Of juist andersom?
Haken vaste lezers af, omdat er steeds meer werkblogstukjes worden geplaatst?
Of past het allemaal samen en haalt iedereen dat eruit wat hij/zij zelf interessant vindt?

Ik weet het niet zo goed.

Ik zag de volgende oproep:

Op donderdag 27 mei gaat een grote groep van creatieven met begeleiders en het DJBroadcast team tijdens het Off Centre Festival in de Amsterdamse Melkweg de uitdaging aan om binnen 24 uur een volledig magazine te produceren. Schrijvers, fotografen, stylisten, illustratoren, copywriters en grafisch ontwerpers worden bij deze opgeroepen om zich te melden. De inhoud van het DJB24 Magazine is gebaseerd op de bekende disciplines binnen de wereld van DJBroadcast: muziek, lifestyle, fashion, art, film, gear en games. Voor elke discipline zal een werkgroep worden gevormd onder begeleiding van een gelouterde professional.

En ik ben geselecteerd om als journalist mee te werken tijdens deze dag.
Donderdag ben ik de hele dag in Amsterdam om met een groep creatieven aan de slag te gaan.
Een bijzondere ervaring, ik heb er zin in!

Op 25 juni gaan we samen met Freelance Friday Utrecht borrelen. ZIj waren de vorige keer nieuwsgierig naar 'de mensen achter het gordijn' en na een inspirerend gesprek met zijn vieren, hebben we de handen ineens geslagen.

Wat hetzelfde blijft is de gezellige ongedwongenheid die de Creatief/Ondernemend Borrel altijd gehad heeft. We nodigen ondernemers, dromers, denkers en doeners, creatievelingen op allerlei gebied; designers, componisten, bruggenbouwers, inspirators, fotografen, ideeënmakers en bedenkers en verder iedereen die zich op de één of andere manier verbonden voelt met creativiteit en ondernemerschap uit om langs te komen.

Het is deze wel een andere opzet. Eerst zal er een (of twee?) spreker vertellen over creativiteit en ondernemerschap en daarnaast mag jij je opgeven als je zélf graag iets wilt vertellen over je bedrijf, wat jij nodig hebt en wie jij kunt helpen eventueel. Een Pitch dus! Hoeft niet, je mag ook luisteren terwijl anderen vertellen over zichzelf, en natuurlijk zullen Karin en ik de spits afbijten en ons eigen verhaal doen tijdens die Pitch!

Wat er verder op het programma staat blijft even een verrassing. Maar leuk en creatief zal het zeker zijn! Binnenkort meer hierover dus hou vooral dit blog, de algemene site én twitter in de gaten!

Meer info HIER
Inschrijven kan HIER

Wie heeft er tips over wat wel/niet (en hoe) verzekeren als zzper? Bv arbeidsongeschiktsverzekering? #durftevragen

Inzicht van het moment: gewoon beginnen aan mijn te-doen-lijstje in plaats van me druk te maken over hoe lang die is.

Daar heb je een punt.. RT @inspiratoo Proberen? Proberen bestaat niet. Er bestaat alleen doen of niet doen.

Wel vreemd: je schrijft camping. En kampeerders.

Oeps, nu wel de goede flyer op mijn site: http://www.katyo.net/archive/2010/05/18/creatiefondernemend-borrelt-samen-met-freelance-friday

Bezweet, gebruind, verbrand en vermoeid even afkoelen op dakterras. Dan na 2 dagen caravan weer in eigen douche en bed

Na een weekend werken op de Music Meeting-camping is het vandaag de tijd om weer bezig te gaan met andere werkdingen. Even de knop om!

Ik ben van vele markten thuis. En dit weekend ook van een camping.
Zodadelijk ga ik naar het terrein van de Music Meeting en maandagavond zal ik er weer weggaan. Dit jaar ben ik daar namelijk de campingcoördinator.
Drie dagen en twee nachten ga ik me bezighouden met het verwelkomen van alle campinggasten, verwerken van de reserveringen, mensen hun tent op de goede plek laten neerzetten, het beantwoorden van allerhande vragen over het festival en Nijmegen, verhuren van fietsen en zorgen dat alles op de camping op rolletjes verloopt.
Verder ga ik genieten van het weer, de mensen, de muziek, het festival, het mooie park en alles wat er verder voorbij komt.
Mijn tas is gepakt, ik ga zo op weg naar mijn caravan voor twee nachtjes.
Ik ben benieuwd , heb er in ieder geval alvast veel zin in!

Vandaag ben ik de hele dag in een Kunstencentrum in Hilversum, als productie-assistent bij de voorstelling van Koude Koffie. Tussen de midagvoorstelling en etenstijd blijkt er ineens een paar uur tijd over. Tijd waarin het voorprogramma de zaal in beslag neemt en wij dus niks hoeven te doen.
Op zoek naar een stopcontact om mijn laptop in te pluggen, bracht de conciërge van dit grote gebouw me naar een groot leeg lokaal. Het teken- en schilderlokaal. En zo zit ik hier, in alle rust, en tussen tekeningen en schilderijen aan andere klussen te werken. Zo kom je nog eens ergens, met je mobiele werkplek.

Voor 'n opdrachtgever ga ik sociale media,waaronder twitter,bijhouden. Even goed opletten dat ik de goede dingen onder goede account tweet..

Naast me in de trein "maar dan moet ik dus een half uur wachten op station Utrecht? Een half uur niks doen?" #trein #mobiel

Geen betere spiegel dan een foto.

Bij meer dan de helft van de vragen via #durftevragen wil ik antwoorden: #durfzelfnatedenken

En zo nu en dan blijkt er een foto van mij mooi genoeg om op een website terecht te komen. Leuk!

En weer even iemand geholpen door een tekst te redigeren. Zij blij. Ik blij.

"Waar ben je van?" vroeg de vrouw aan de telefoon. Ik wilde zeggen 'van mezelf', maar begreep dat ze wilde weten waarvoor ik belde.

De ontwerpen van @lindeex zijn nu als wenskaarten te koop via http://www.maanmus.com/ Mooi!

Op naar afspraak met @juulmartin om http://www.soulgymnastics.nl/ de wereld in te helpen!

Gehoord:"Ik wil graag een onaangetekende brief versturen." "Een gewone dus?" "Ehm. Inderdaad ja..."

Kom je ook? Leuk!
Meld je dan hier aan.
En hier is meer informatie te vinden, onder andere over 'de pitch'.

Een tijdje geleden zag ik via-via op twitter dat Lidion Zierikzee een producent zocht voor haar afstudeervoorstelling. Daar reageerde ik op en er volgde was een mailwisseling, een paar tevergeefse pogingen om elkaar te ontmoeten en een leuk telefoongesprek. Gezien mijn gebrek aan tijd door de baan die ik toen nog had, kwam ik tot de conclusie dat ik hier niet de benodigde aandacht aan kon besteden. Het leek me echter leuk om wel te helpen en zo werd ik ingedeeld om twee dagen productie-assistent te zijn. Gisteren was de eerste dag.

En zo liep ik op zondagochtend over een fascinerend industrieterrein in Amersfoort, op zoek naar de Laswerkplaats. Eenmaal gevonden viel ik in een groep onbekenden die op diverse vlakken druk bezig waren om ervoor te zorgen dat de voorstelling Koude Koffie die dag twee keer gespeeld kon worden.

Ik bedacht me hoe bijzonder het eigenlijk is om te helpen bij mensen die ik nog nooit gezien had. Dankzij Twitter. Zelf begrijp ik nooit zo goed als mensen afgeven op Twitter, voor mij blijkt het keer op keer een sterk sociaal medium, dat mensen op vele gebieden kan samenbrengen.

Ik had een gezellig, nuttige en goede dag, met mooie voorstellingen.
Donderdag zie ik iedereen weer, deze keer in Hilversum.

Vandaag:
- had ik een enorm leuke briefing voor mijn klus als campingcoördinator tijdens de Music Meeting
- heb ik iemand tekstueel geholpen met een persbericht
- ben ik voor mijn internet-pr-werk voor de VVM op zoek geweest naar twitteraars die iets met duurzaam hebben en/of milieuprofessional zijn en heb ik de activiteitenagenda op diverse sites bijgewerkt
- ben ik wijzer geworden op het gebied van programmering van theatervoorstellingen in zalen
- heb ik iemand geadviseerd om aan durftevragen mee te doen
- ben ik bezig geweest met het zoeken naar nieuwe opdrachten en klussen
- zijn we een paar stapjes verder gekomen wat betreft het organiseren van de Freelance Friday Utrecht - Creatief/Ondernemenborrel op 25 juni

Ik wilde dus sloffen kopen. Omdat mijn voeten dat wel kunnen waarderen met dit weer. Ga ik diverse winkels in. Maar nergens sloffen te vinden. Het is namelijk niet de tijd voor sloffen. Past niet in het meiplan van die winkels. Maar als ze nou naar buiten kijken, dan zien ze toch ook wel dat dit het perfecte weer voor sloffen is. Helaas zijn winkels niet zo flexibel dat ze daar op in kunnen/willen/gaan spelen. Jammer. Voor mijn voeten.

Iemand die ik ken via twitter stelde zich in het echte leven voor aan mij en zei ‘Wat doe jij precies? Zo te lezen eigenlijk alles.’

Ik doe inderdaad veel uiteenlopende dingen. Zelf vind ik dat alles wat ik doe en kan elkaar versterkt en aanvult. Ik besefte me toen alleen ineens ook dat mensen daardoor wellicht niet weten wanneer aan mij te denken. En dat kan een nadeel zijn. Veel gaat toch via-via.

Als iemand zegt ‘ik zoek iemand die dit en dit kan’, dan krijg ik daar een beeld bij en komen er mensen bij me naar boven die dat kunnen. Die namen geef ik door. En zo verbind ik mensen en opdrachten. Ik vraag me af wanneer ik bij anderen naar boven kom? Wanneer denkt iemand ‘kijk, dat is iets voor Katja’.

Nu ik zelfstandig ondernemer ben is het van belang dat er opdrachten en mogelijkheden mijn kant op komen. En daarom wil ik weten wat ik uitstraal. Welk beeld anderen van mij hebben. Zodat ik dat óf aan kan passen óf doelgerichter in kan zetten.
Anderen zijn tenslotte de mensen die aan mij kunnen denken. Anderen zijn mijn via-via's.

Dus aan jou, de ander, de volgende vragen om mij hiermee te helpen:
- Wat doe ik volgens jou?
- Als iemand vraagt ‘waar kan ik Katja voor vragen’, wat zeg je dan?’

Berichten van harte welkom als reactie hieronder of via mijn reactieformulier.
Ik ben benieuwd!

Als je leven één grote reis is, durf je dan nog stil te staan?
En als je leven één grote stilstand is, durf je dan je koffers te pakken?

Benny is eigenaar van een heel bijzonder huisje aan de rand van een wandelgebied. Hij ontvangt reizende gasten van overal ter wereld. Echter, Benny zit daar al jaren en droomt ervan om zelf de wereld rond te reizen. Hij wil niets liever. Alleen het lijkt wel alsof het huisje hem tegenhoudt, maar kan dat wel? En als het huisje het niet is, wie of wat is het dan wel?

Een voorstelling over wie je bent en wie je wilt zijn. Over maskers die je draagt of die opgezet worden. Herkenbaar voor iedereen van 8 tot 108 jaar oud in een heel bijzonder huisje met verwacht en onverwachts bezoek,  vreemde gasten, clowneske taferelen, één koffer en Benny….

KOUDE KOFFIE is een samenwerkingsproject tussen theatermaker Lidion Zierikzee en het maskeratelier Frans Krom

Op 16 en 20 mei ben ik productie assistent bij de voorstellingen van Koude Koffie in Amersfoort en Hilversum om er voor te zorgen dat alles achter de schermen soepel verloopt.
Kom jij voor de schermen kijken?

Voor meer informatie over de voorstelling: klik hier
Voor meer informatie over alle speeldata en reserveren: klik hier

Al sinds ik me kan heugen kijk ik tv. Series, films, programma's, reclames. Nuttige dingen. Leuke dingen. Nutteloze dingen. Alles wat voorbij komt. Soms kijk ik bewust. Vaak onbewust. Dan zet ik de tv automatisch aan. En kost het me veel moeite om deze weer uit te zetten. Want wie weet wat er allemaal te zien is. Er zit een knop op de tv, maar uitzetten lukt me nooit zo goed. Zap. Zap. Even blijven hangen. Zap. Zap. Nog een rondje. En voor ik het weet zijn er uren voorbij. Uren die ik ook had kunnen besteden aan andere dingen. Dingen die blijven liggen.

Bovenstaande stukje kan worden omgezet in verleden tijd. Vorige week ben ik verhuisd. En ik heb de keuze gemaakt om mijn tv niet mee te nemen. Een idee dat ik al vaker had bedacht, maar de verslaafdheid eraan was te groot om deze, zomaar uit het niks, weg te doen. Dan zou ik een lege plek in mijn kamer hebben. In mijn nieuwe onderkomen heb ik geen tv. Geen lege plek ook. Mijn bank kijkt uit op het raam.

Tot nu toe mis ik de tv niet. Tot mijn eigen verbazing ben ik niet eens benieuwd hoe het gaat met de personages uit de diverse series die ik volgde. Ze zitten niet meer in mijn belevingswereld. De fragmentarische stukjes beeld en tekst die ik al zappend voorbij zag komen, mis ik al helemaal niet. Het is wel rustig zo. En via andere kanalen krijg ik genoeg mee. Ik luister meer naar de radio. En heb het wereldwijde internet nog om nuttige en nutteloze dingen tot me te nemen. Al zit ook daar het gevaar om te blijven zappen. Het internet is nooit op namelijk.

Bijzonder vond ik het om vandaag te lezen dat Marco Raaphorst zichzelf het volgende doel heeft gesteld: 30 dagen zonder internet consumpties. Op zijn blog heeft hij op een rijtje gezet wat hij de komende 30 dagen wel en niet op internet gaat doen. Hij wil minder comsumeren en meer gaan produceren. Als echte zapper kan ik me voorstellen dat iemand de behoefte kan hebben om minder doelloos op internet rond te hangen. Ik ben erg benieuwd hoe het hem deze 30 dagen vergaat.
Lees er daar meer over.

Mijn hoofd zit vol.
Dat klinkt alsof er genoeg is om over te schrijven. Toch vallen de woorden niet zo maar op hun plek.
Mijn leven is in de afgelopen week namelijk nogal door elkaar geschud.
Bewust.
Maar toch.
Het is allemaal wel wennen.

Ik woon ergens anders. En ik ben inmiddels volledig zelfstandig ondernemer. Zonder de baan erbij.

Dus alles is bewogen en ergens anders gaan staan. Of nog zoekende waar te staan.
En een voor een pak ik iets op en zet ik dat op een plek.
In mijn kamer.
Of in mijn hoofd.
En zo beweegt en schuift alles weer in elkaar. Op een nieuwe manier. En toch vertrouwd.
Omdat het mijn manier is. En blijft.

Als ik anderen vertel over dagen als deze, besef ik me soms ineens hoezeer ik bof. Met het feit dat ik een fijne familie heb. Zowel aan vaders- en moederskant zijn er vele ooms, tantes, neven, nichten en her en der daar weer kinderen van. Er zijn geen ruzies, geen vetes. Iedereen weet van elkaars bestaan.

Vandaag hadden we de jaarlijkse familiedag met de familie aan vaderskant. Ik zie de meesten niet vaak, maar als ik ze zie, is het goed. Het voelt altijd zo warm. Vertrouwd. Want we hebben een familieband.

In mijn tienerjaren had ik er niet zoveel mee, familie. Ik was druk bezig met mezelf te ontdekken en nieuwe vrienden te maken. Familie stond voor verjaardagen waar ik verplicht naartoe moest. Ooms en tantes waar ik niks tegen te melden had. Het was iets dat ik kon missen als kiespijn.

Maar door de jaren heen ben ik mijn familie steeds meer gaan waarderen. Nu ik al jaren niet meer naar alle verjaardagen ga, koester ik de dagen waarop we bij elkaar zijn steeds meer.

We hebben een band, een geschiedenis. We zijn allemaal verbonden en in hun zie ik kleine stukjes van mezelf. Door hun verhalen komt mijn achtergrond tot leven. Door hun verhalen wordt de toekomst gemaakt.

Mooi vind ik dat.

Vandaag borrelde en bruisde het. In mijn nieuwe onderkomen staat nog niet alles op de plek, maar in mijn hoofd begint alles steeds meer op de plaats te vallen. Met sommige mensen gaat de energie vanzelf stromen.

Mijn dag begon met een bezoekje aan de Open Coffee Nijmegen, waar ik heb gepraat met startende en gevestigde ondernemers. Over ondernemen, kansen nemen, eigenheid en plezier.

Daarna was het eerste overleg van dit jaar met de organisatoren van Nijmegen in Dialoog. Het was mooi om te horen hoe iedereen was gegroeid op werkgebied sinds de vorige keer dat we samen waren, een aantal maanden geleden. Er hangt iets positiefs en stimulerends om ons allen heen. En de eerste voorbereidingen voor de tweede editie van Nijmegen in Dialoog zijn langzaam gestart, leuk! Benieuwd wie er deze keer verder allemaal mee gaat doen en hoe het allemaal gaat lopen.

Daarna had ik in seats2meet een afspraak met Karin. Over onze visie op de samenwerkende borrel van  Freelance Friday Utrecht en onze eigen Creatief/Ondernemend borrel op 25 juni. En over haar boekidee waar mijn werk(zoek)ervaringen erg goed in passen.

Tussen Karin en mij gaat de energie vanzelf stromen.
We gingen zitten en de inspiratie en het gesprek begon en stopte pas uren later weer.
We hadden het over de borrel, creativiteit, passie, delen, verbinden, uitwisseling, familie, banen, zoeken, inspiratie, keuzes, mensen, presenteren, discipline, moeten, willen, spreekbeurten, zigzaggen, ondernemen, verjaardagen, kansen, stappen, paden en geluk.

Het was een dag vol mensen, afspraken en ideeën. Een dag als deze maakt iets in me los, een soort levensenergie die me duidelijk maakt dat ik op het goede pad ben met het doen van de dingen die ik nu doe. En alles dat verder nog op mijn pad gaat komen.

In tijden van inpakken voor verhuizing zou ik willen dat ik zen-boeddhist met weinig/geen spullen was..

Fascinerende docu over kinderen met gedragsproblemen op Belgische zender."Hold me thight, let me go."

Als eind deze week iedereen naar mijn nieuwe gmail ipv oude yahoo mailt, ben ik tegen die tijd zowel fysiek als digitaal verhuisd

Je kan het overdrijven: NUON laat me per e-mail, gewone brief én sms weten dat verhuisbericht is verwerkt en ik meterstanden moet doorgeven.

Papieren verjaardajskaartjes op de post doen. Omdat het leuk is om te krijgen.

Boeiende tv: wat gebeurt er met onze informatie die we weggeven voor gratis diensten als google en mail? --> http://bit.ly/b3wIJP

Het is toch typisch dat je dingen die je amper gebruikt, ineens nodig denkt te hebben als je ze al onderin een verhuisdoos hebt gestopt.

De dag na Koninginnedag door stad fietsen bleek een ontwijk-de-vele-stukjes-glas-hindernisbaan.

Er zijn van die dagen... Verhuizen en alles kost me meer energie dan ik dacht. En ben van alles kwijt. Meer dozen openen dus!

Buiten aan 't ontbijten. Net te koud. Maar ben zo blij dat ik nu ergens woon waar ik buiten kan zitten!

Na een paar weken met verhuisvoorbereidingen tussen mijn werkzaamheden en verdere leven door, was het een paar dagen geleden tijd om me alleen op het verhuizen te storten en de rest even te laten wachten. Na een weekend vol verven en verhuizen, was gisteren de dag van spullen naar de stort en kringloopwinkle brengen en het schoonmaken en enorm netjes achterlaten van mijn oude flatje.

Vandaag zou de dag zijn dat alles weer gewoon verder zou gaan.

Maar dat loopt niet helemaal zoals bedacht.
Het verhuizen, de nieuwe plek, bedenken waar ik alles eigenlijk neer zal zetten, het indelen van mijn eigen tijd sinds deze week: het kost me gewoon meer energie dan ik had gedacht.

Dus start ik maar wat trager op dan bedacht. Zo gaan die dingen.

Mijn spullen zijn verhuisd. Vannacht voor de eerste keer in nieuwe onderkomen. Vandaag oude huisje helemaal schoongemaakt en alle gaatjes en oneffenheden gevuld.

Op mijn nieuwe plekje staan er nog vele volle dozen.
In mijn oude woning staat niks meer.

En toch hebben beide plekken een thuisgevoel.
De ene, omdat mijn vertrouwde spullen er staan.
De anderen, omdat mijn vertrouwde zeil en verf er te zien is. En natuurlijk de vertrouwdheid van acht jaren wonen.

De afgelopen dagen stonden in teken van verven, verhuizen en andere woondingen. De verdere wereld stond een beetje stil.

Morgen ga ik weer verder met de rest van mijn leven.
Mijn werkmap erbij halen en kijken waar ik ben gebleven met de dingen die ik voor mijn eigen onderneming aan het doen ben.