Ik kom al van jongs af aan in de Efteling. Mijn vroegste herinneringen daarover (gesterkt door foto- en videomateriaal van weleer) gaan terug naar toen ik een jaar of 5 was. Het bestond uit een mooie speeltuin. En een zwembad met een heel groot beeld van een olifant met waterspuitende slurf daarin. In de loop der jaren zijn zowel mijn herinneringen als het pretpark uitgebreid. Er kwamen meer en meer sprookjes in het Sprookjesbos. Er kwamen dingen die op de kop gingen. De uitgang verschoof van het Sprookjesbos via de Carnavalsfestival tot waar hij zich nu bevindt. Ik ging ernaartoe met de lagere school, familie, vrienden en collega's. Ik verwonderde me, zoog alles op, liet me meevoeren en vermaken.

Vandaag was ik er na een afwezigheid van enkele jaren weer. Nieuw voor mij waren De vliegende Hollander, Het meisje met de zwavelstokjes en Assepoester. 

Oud en vertrouwd was er zoveel.

Ik liet me meeslepen en werd verwonderd en vermaakt door alles wat er te zien en te doen was, aangevuld met de vele herinneringen die ik er ooit gemaakt had.

Om me heen zag ik dat de volwassen en kinderen zich lieten verrassen en meevoeren.

En ik genoot, van de wereld waar sprookjes de werkelijkheid zijn en het kleinste kind in mij helemaal tot leven kwam.