Er wordt me via diverse kanten verteld, dat handig en leuk kan zijn om een creatieve borrel te bezoeken. Vooral nu ik nog steeds in een werk- en huurwoningzoekfase zit. Wie weet met wie ik aan de praat raak en hoe een balletje kan rollen. Klinkt niet verkeerd en 'baat het niet, dan schaadt het niet', toch?

Het ding is alleen dat ik niet zo goed weet of ik daar wel wat te zoeken heb. Ik zie het al voor me, dat ik de stap heb genomen om er naartoe te gaan, er binnenkom, iedereen me aankijkt zo van 'wat doet zij nou hier' en ik me erg ongemakkelijk ga voelen. Valt er ook te netwerken als je werkzoekende bent? En misschien kent iedereen elkaar en sta ik daar als een muurbloempje aan de kant. Of kom ik totaal niet uit mijn woorden en weet ik ineens niet zo goed te vertellen op welke gebieden ik creatief ben.

In de loop der jaren ben ik er wel achter gekomen dat netwerken niet zo eng is als het klinkt en dat ik het ook weleens doe. Maar meer per ongeluk, in de wandelgangen. Niet op een vooral afgesproken plek en ruimte, met allemaal onbekenden.

Ik voel me weer helemaal 15 en onzeker als ik daaraan denk. Zucht.

Update: mijn openheid heeft iets in gang gezet, leuk! Wordt vervolgd.