Het was tijd voor mijn jaarlijke controle. En een oude vulling werd vervangen. Dat doet niet echt pijn, maar fijn is ook anders. Je weet niet precies wat er staat te gebeuren en ligt daar maar gespannen te wachten op welke ingenieus instrument er nou weer je mond in gaat. En dat aller terwijk je je mond wagenwijd open moet houden. 

Na afloop vertelde ik hem dat het toch maar vervelend blijft, dat hele gedoe, bij zo'n tandarts. Had hij daar zelf eigenlijk last van?

Hij vertelde van niet. Zijn logica is dat hij precies weet wat er steeds gebeurt en dat het daarom minder vervelend is.

Ik geloof het maar half. Weten scheelt vast wel iets. Maar het grootste ongenoegen komt naar mijn idee door het machteloze gevoel en het niet kunnen communiceren met je mond open.