Op de eerste pagina van het boek wordt vermeld dat docente Hannah Schneider en en vriend van haar doodgaan en dat er achter deze mysterieuze stergfevallen een wereld van raadsels en geheimen schuilgaat. Het boek begint, en hoofdpersoon Blue begint te vertellen. Over haar vroege jeugd en hoe zij samen met haar vader om de paar maanden in een nieuwe stad ging wonen.

Het verhaal greep me meteen, door de fascinerende schrijfstijl en de bijzondere  en aparte verwijzingingen naar ontelbare boeken door de tekst heen. Ik werd zo gegrepen door het verhaal, dat ik pas toen heel veel later de naam Hannah Schneider viel, ik me ineens de intro op de eerst pagina herinnerde.

Het is een van de mooiste boeken die ik ooit heb gelezen. De tijd verspringt. Verhaallijnen komen en gaan. En het blijft leesbaar en te volgen. Origineel, knap geschreven en het blijft zeker nog even in mijn hoofd rondgonzen, zoals het hoort te gaan bij een boek.

Marisha Pessl - Calamiteitenleer voor gevorderden