Al zag ik dat vroeger -en dan vooral in mijn pubertijd- waarschijnlijk niet altijd zo, de band tussen mijn ouders, mijn zus en mij is stevig. Niet dat we elkaar iedere dag aan de telefoon hebben of iedere week zien, maar we zijn er voor elkaar. Het is een basis, een vertrouwen, een achterban. Waarvan je weet dat die er is, mocht het nodig zijn.

De afgelopen twee weken waren zowel mijn ouders als mijn zus en haar vriend op vakantie buiten Nederland.

Ik voelde me er een beetje ontheemd door. Een beetje meer alleen op de wereld.

Vannacht zijn mijn zus en haar vriend weer terug gekomen. En dat voelt fijn. Dat een gedeelte van mijn onzichtbare achterban weer in de buurt is.