• De telefoon ging. Een meisje dat belde namens een bedrijf dat bekijkt of je niet ben onder- of oververzekerd  voor je uitvaartverzekering. Ze zou me vrijblijvend wat informatie opsturen en daarvoor had ze wat vragen. Kom maar op. Er volgden een aantal standaard vragen. Gevolgd door deze: "Misschien een raar iets om nu over na te denken, maar denkt u dat er meer of minder dan 50 mensen naar uw uitvaart komen?". Ik moest zelf gniffelen om mijn antwoord "dat hangt er vanaf wanneer ik doodga natuurlijk, maar ik gok meer dan 50." (Kijk, als ik een dezer jaren plotsklaps dood zou gaan, zal het wel druk worden gok ik zo, maar mocht ik onverhoopt 110 worden, dan zullen er weinig familieleden en vrienden overblijven om te komen).
• En toen kwam er een hele vreemde vraag. "Ik neem aan dat u niet in behandeling bent voor een levensbedreigende ziekte, zoals bijvoorbeeld kanker?" Ik gaf aan dat ik het heel raar vond om dit gegeven zomaar aan te nemen en deze vraag zo te stellen. Nu heb ik voor zover ik weet geen levensbedreigende ziekte, maar hoe kan zij daar nou van uitgaan, ze kent me helemaal niet. Ze leek opgelucht toen ik na deze verbaasde opmerkingen eindigde met het feit dat ik gezond was en eindigde met "afkloppen dan maar."

Ik denk dat ze geen idee heeft hoe rauw die vraag bij sommige mensen op hun dak kan vallen.

En vraag me af wat ze volgens haar telefoonscript dan vervolgens moet antwoorden.