Mijn computer staat naast een raam. Als ik zoek naar inspiratie of even iets anders wil zien dan het scherm, dan kijk ik naar buiten. Een redelijk rustige straat. Soms zie ik dat er iemand voorbij fietst. Iemand zijn hond uitlaat. Een auto voorbij komt rijden. Er wat kinderen voorbij lopen. Een van de buurtkatten die snel oversteekt.

Afgelopen zondagmiddag hoorde ik sirenes. Nieuwsgierig keek ik naar buiten. Er kwam een ambulancemotor door de straat rijden en deze stopte precies voor mijn raam. Een man kwam uit een huis aan de overkant en wenkte de broeder naar binnen. Nog meer sirenes. Er kwam een ambulance aan. Gevolgd door nog een ambulance. Alle broeders gingen naar binnen. De man kwam weer naar buiten, zei wat tegen de twee jonge kinderen die daar een beetje bedremmeld stonden te staan en bracht ze naar iets of ergens aan mijn kant. De broeders kwamen soms naar buiten, om iets uit een ambulance te pakken of terug te leggen. Buren kwamen voorbij lopen en spraken een van de mensen aan die soms naar buiten liepen.

Na ongeveer een half uur kwamen de broeders allemaal naar buiten. Ze hadden niemand bij zich op een brancard. Ik vroeg me af of dat een goed of een slecht teken was. De broeders overlegden even met elkaar en gingen toen weer weg.

De dagen erna keek ik soms naar het huis en de mensen die er mee verbonden waren. Ik zag een ouder mannetje. Een van de vrouwen die er zondag ook bij was, bleek in het huis ernaast te wonen. En ik zag steeds dezelfde gezichten soms komen en gaan. Ik vroeg me af of het allemaal familie en vrienden waren die een dierbare zieke gingen opzoeken. Of dat ze druk bezig waren met het voorbereiden van een begrafenis. Ik was tot de conclusie gekomen dat het in ieder geval om de vrouw van het ouder mannetje moest gaan. En dat er veel burencontact is tussen de huizen aan de overkant.

Vrijdagochtend vertelde ik tegen een vriendin die bij mij op de bank zat dit hele verhaal. En ik vroeg me hardop af hoe het zou zijn met de persoon waarvoor de ambulances waren gekomen. We keken samen uit mijn ramen en precies op dat moment zagen we een aantal mensen met bloemstukken naar die voordeur lopen. Van die bloemstukken die je bestelt als er iemand is overleden. We werden er even stil van. De afloop was duidelijk.

Op dit moment staat de lijkwagen voor de deur. Mensen in pakken dragen de bloemstukken een van hun auto's in. Een aantal mensen zullen vandaag een moeilijke en emotionele dag hebben. De zonnestralen die schijnen zullen grotendeels aan hun voorbij gaan. In gedachten wens ik ze veel sterkte.

Het is bijzonder dat een verhaal soms wordt verteld, zonder dat het daadwerkelijk verteld wordt.  Als je goed om je heen kijkt, zie je overal verhalen, van de mensen om je heen.