Mijn lichaam heeft her en der spierpijn. Het fitnissen dat ik sinds vorige week doe, heeft daar vast aan bijgedragen. Het dansen vannacht ook.

Mijn vogeltje loopt heen en weer in zijn kooitje, schudt soms met zijn veren, brabbelt ineens heel luid en gaat daarna weer zachtjes brabbelen terwijl hij met zijn hoofdje in het voerbakje hangt.

Mijn bureaublad staat vol met vacatures waar ik een dezer dagen op ga reageren. Het rare is dat ik in mijn hoofd al zo bezig ben met de sollicitatiebrieven, dat ik soms verbaasd ben dat er nog geen reactie in de mail zit. Maar ik moet natuurlijk eerst iets van me laten horen.

Mijn beeld van Pasen zit hem vooral in der herinneringen van vroeger. Paaseieren zoeken. Eieren verven met de verfmolen. Chocoladepaassnoepjes eten. En versieringen in de kleuren roze en geel. De laatste jaren heb ik eigenlijk niks met Pasen. Het zijn dagen als alle andere. Ik heb alleen wel gezorgd dat er eieren in mijn koelkast staan. Op zijn minst een ei eten deze dagen, vind ik wel het minste wat ik kan doen.