Na een stukje als het vorige, lijkt ieder volgend stukje misplaatst. Om het dan ineens over die plastic hero-reclames te hebben, of over het weer. Dat voelt zo futiel.

Van de andere kant is dat ook precies hoe het in het leven werkt. Het leven gaat door. Met alle grote en kleine problemen en vreugdes.

Er is alleen een persoon minder in mijn familie. Waardoor er feitelijk weinig verandert in mijn dagelijks leven. En toch weer wel.