Lekkere geurtjes zijn niet mijn ding. Dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat mijn neus het niet echt goed doet. Meestal ruik ik niet echt iets, of vaag ergens in de verte. Of ik ruik ineens heel veel en de -meestal vieze- geurexplosie komt dan als een knal mijn hoofd binnen. Gevolgd door een niesbui waar je u tegen zegt.

Met parfum heb ik dus ook niet zoveel. Als iemand een geur voor m'n neus houdt, kan ik nog wel bepalen of ik deze vies of lekker vind. Zodra er een tweede optie achteraan komt, wordt het een grote, penetrante geurbrei. En dan ga ik niezen. Van die winkels waar ze geurtjes verkopen, vermijd ik dan ook zorgvuldig.

Toch vind ik het wel wat hebben om soms parfum op te hebben. Omdat ik weet dat anderen daar gevoelig voor zijn en het me soms een speciaal gevoel geeft om een extra aroma om me heen te hebben. Die parfums krijg ik meestal als een vriendin een geurtje zat is en daarom een halfleeg flesje wegdoet. Dan ruik ik die geur, denk 'vies' of 'lekker' en daarmee is de keus gemaakt.

Mijn flesje parfum is bijna op. En aangezien er nog geen halfleeg flesje op mijn pad is gekomen, deed ik vandaag in een drogisterij iets wat ik zeldem doe. Ik keek naar de flesjes, probeerde aan de buitenkant af te kunnen lezen welke ik lekker zou kunnen vinden ruiken, koos er een uit, stroopte mijn mouw op en drukte voorzichtig op het knopje. En nam me meteen voor om dat nooit meer te doen.

In plaats van een charmant geurig wolkje, kwam er namelijk een flinke hoeveelheid vloeibare substantie op mijn pols terecht die zo mijn trui en jas in droop. En het rook niet eens lekker. Het rook zelfs vies, heel vies. En terwijl ik al niezend de winkel uitging, probeerde ik zo snel mogelijk naar huis te lopen, ondertussen de betreffende arm een beetje van me af houdend, alsof deze geur toch echt niet bij mij vandaan kwam.