Een jaar of acht geleden keek ik uit over een grote, lege zandvlakte en besefte me ineens dat ik eigenlijk geen idee had wat ik wilde gaan doen in mijn leven. Een heftige vorm van paniek overviel me.

Een jaar daarvoor was ik afgestudeerd. Culturele en Maatschappelijke Vorming. Een studie die leuk, leerzaam, creatief en veelzijdig was. Enorm handig en tegelijkertijd ook onpraktisch voor mensen die niet precies wisten wat ze wilden doen. Na mijn studie kwam ik via mijn derdejaarsstage een jaar in Zweden terecht, om daar als gesubsidieerd EU-vrijwilligster aan de slag te gaan bij Loesje. Leuk, leerzaam, creatief en veelzijdig. Bij terugkomst even her en der gewerkt om geld te sparen om een maand naar Zimbabwe te gaan. Mijn zus woonde en werkte daar voor een jaar en ik ging op bezoek.

En daar, midden in de rimboe, drong het ineens tot me door. Studie klaar. Jaartje weg klaar. Na deze reis zou het echte leven beginnen. Het echte leven. Wat zou ik daar in godsnaam gaan doen dan?

De jaren ervoor was ik goed geworden in roepen dat het later allemaal wel goed zou komen. Dat later alles zijn weg wel zou vinden. Dat ik later mijn pad vanzelf wel zou vinden in mijn leven. Toen later ongemerkt ineens nu was geworden, voelde ik me doelloos zwemmend in een hele grote, diepe oceaan. Ik vond het maar eng.

Er kwam een baan. Anderhalf jaar later een andere baan. Een half jaar later weer een andere. Opgevolgd door eentje die ruim twee jaar duurde. Een reis van een paar maanden kwam op mijn pad. Een boeiende en enerverende werkeloze tijd brak aan. En zo ging het steeds maar door. Zoeken naar een werkplek die mij gaf wat ik wilde. Terwijl ik niet eens precies wist wat ik wilde. Of kon. Sommige banen stopten omdat ik dat wilde. Anderen omdat opdrachten ophielden of bedrijven reorganiseerden.

En nu, ben ik voor de zoveelste keer in mijn leven op het punt dat er nieuw werk gezocht moet worden. De grote, lege zandvlakte en de grote, diepe oceaan vind ik echter allang niet meer eng. Ik trek me op en hou me vast aan leermomenten, kennis, ervaringen, bijzondere momenten, wijze lessen, verworven vaardigheden en vertrouwen.

Het vertrouwen dat het wel goed gaat komen. Dat alles loopt zoals het loopt. Dat mijn pad nu eenmaal enerverend, kronkelig, verfrissend en verre van saai is.

Ik ben benieuwd wat ik achter de volgende bocht ga vinden.