Een wandeling in de frisse buitenlucht. Even in beweging voordat mijn jaarlijkse foute kerstfilmsparade weer van start zou gaan.

Ik verbaasde me over de vele mensen die ook aan de wandel waren. De paar café's en restaurants die open waren op deze dag. De meeuwen die in de lucht zweefden en zich met zijn allen druk leken te maken over iets dat ik niet kon volgen.

Ik verwonderde me over de mooie wolken die in de lucht hingen. Het feit dat vogels kunnen zweven. Het wijdse uitzicht dat de stad bood. De mooie foto's die ik op een dag als deze kon maken.

Ik viel stil toen ik ineens drie mannen in pak een huis uit zag komen. In hun midden een brancard. Daarop lag iemand in een deken gewikkeld. Drie mannen die een dood persoon door de stille straat duwden. Een straat verderop stonden een paar treurende mensen te kijken hoe deze levensloze persoon -voor hun een bekenden- behoedzaam in de zwarte, lange auto werd geduwd.

Eerste Kerstdag. Een speciale dag voor velen. Voor anderen een dag als alle andere. Voor sommigen een dag die ze nooit zullen vergeten.