Vroeger lag ik altijd op de bank in de huiskamer als ik ziek was. Nachthemd aan, slaapzak in. Mijn moeder stalde van alles om me heen. Een bekertje appelsap naast me. Zakdoekjes.  Stripboeken. Soms een emmertje, als er de kans bestond dat ik over zou geven. Ziek lag ik dan overdag op de bank. Sliep. Ruste uit. Dommelde wat weg. En zodra het tijd was voor de nacht en het echte slaapwerk, verhuisde ik dan naar mijn slaapkamer en eigen bed.

Tegenwoordig doe ik dat nog steeds zo als ik ziek ben. De uitstalling van ziekte-attributen verzamel ik zelf om me heen, dat wel. Maar overdag is het tijd voor de bank en tegen slaaptijd verhuis ik dan weer naar mijn slaapkamer en eigen bed.

Voor mij de normaalste zaak van de wereld, om dat zo te doen en niet anders, als je ziek bent.