Ik zag de man en het kind en de wandelwagen aan de overkant van de straat. Het kind was aan het huilen. Ik weet niet waarom. De man had de hand van het kind vast en wilde verder lopen. Het kind wilde dat niet. Ik weet niet waarom. En ineens hing het kind aan de hand van de vader, draaiend en bungelend, want het kind liep niet mee.

Het schouwspel veroorzaakte een koude rilling in mijn lichaam.

Misschien was de man een gemene man. Misschien was het kind een heel lastig exemplaar. Misschien was het zo'n dag dat alles bij ze misging met dit als ongelukkig eindresultaat.

Ik weet wel dat ik medelijden had met zowel het kind en de man en het onvermogen van beiden om deze onhandige situatie op te lossen.