Terwijl ik gehaast en nog niet helemaal wakker de deur uit ging, dacht ik ineens aan eerst. Aan de tijd dat de mobiele telefoon nog niet bestond (of alleen nog was weggelegd voor rijke mensen). De tijd dat je gewoon niet bereikbaar was, als je niet thuis was. De tijd dat je na een paar uur, dagje, weekendje, weekje, maandje weg weer thuis kwam en vol verwachting je antwoordapparaat/voicemail afluisterde en boodschappen uit eerdere tijden hoorde. De tijd dat je duidelijke afspraken maakte en ook verder van te voren. De tijd dat je niet 24 uur per dag alles kon delen aan iedereen.

De tijd, die heel onhandig klinkt wellicht, maar ergens ook wel iets rustigs had.