Zo'n jaar of zes geleden -toen ik mijn combi-oven-magnetron net in huis had- dacht ik na over ieder onderwerp dat ik er in zette.

Kan dit? Mag dit? Hoort dit erin? Gaat dit goed?

Na verloop van tijd blijkt alles uit je kastjes in het ding te mogen en is het zo'n handeling geworden die op de automatische piloot gaat. 

Tot het moment dat je er een bakje met soep in zet, rustig op de bank gaat zitten en door een vreemd knettergeluid dat uit de magnetron komt, verbaasd opstaat en kijkt. Naar een soepbakje dat knettert en vonkt en zo het laagje bakpapier dat eronder ligt in de fik laat vliegen. Vuur! Vlammen! In mijn magnetron! In mijn keuken!

Mijn handen pakken een glas water, maar iets in mijn hersenen maakt me aan het twijfelen. Het aanwezige bezoek is zo alert een theedoek te pakken en zo de vlammen uit te slaan.

De soep is niet meer eetbaar, maar de rust is wedergekeerd.

Roestvrij staal. Inderdaad. Dat was het. Dat mag niet in de magnetron.