Het voelt alsof je een stukje touw pakt en daar wat mee bent gaat draaien. Iedere draai staat voor een activiteit in je leven.

Werken hier, werken daar, contacten met vrienden onderhouden, tijd aan huisje besteden, meedenken bij de ene baan, extra invallen bij de andere baan, even hier helpen, even daar iets ophalen, even dit schrijven, even die site bekijken, snel verder naar van de ene naar de andere baan. Het echte ontspannen en even stilstaan schiet er net bij in de hele tijd.

En ineens merk je dat je vastzit in de kluwen touw. Voor de zoveelste keer in je leven. En je bent wederom verbaasd dat het zover is gekomen. En hebt even geen idee hoe je dit weer snel kan ontrafelen. Hoe harder je trekt, hoe vaster je komt te zitten.

Ik denk dat er dingen doorgeknipt moeten worden.