Deze vrije dag ben ik driftig aan het opruimen. Alle laden, kasten, tassen, dozen en koffers gaan op kop en alles wordt ergens opgeborgen of weggegooid.

Loslaten is niet mijn sterkste ding en de opruim-vragen die ik ooit in een tijdschrift tegenkwam (ben je erop gesteld? gebruik je het vaak? word je vrolijk als je ernaar kijkt? nee? laat het dan los) hou ik dan ook steeds in mijn gedachten.

Erg vrolijk werd ik toen ik diep verstopt in een tas vol toiletspullen een paasei vond. Een vreemde plek? Ik sta nergens meer van te kijken sinds een vriend van mij zeventien maanden geleden een hele zak paaseieren door mijn huis heeft verstopt.

Wel ben ik benieuwd of dit dan echt de aller- allerlaatste is...