Er zijn van die gedachtes. Die zijn er wel. Maar je snapt ze niet. Voelt ze anders. Ratio en gevoel die een eigen mening hebben.

Daarbij komt angst, onzekerheid, gelatenheid, spanning en gewenning.

Het besef dat iets niet kan. Maar misschien toch wel. En misschien ook niet.

Het willen weten. Het niet willen weten. Het niet durven weten. Het persé wel willen weten.

Zodat je verder kan. Een antwoord hebt. Het na een lange tijd sluimerend aanwezig te zijn geweest een stap verder kan.

De vraag is alleen welke kant die stap uit gaat. En of dat eigenlijk iets uitmaakt.

Nu nog even wel. De onwetendheid die alle kanten op kan wint het nog even van de waarheid. Die zoet of bitter kan zijn.