Gister had ik het geluk om te mogen werken in mijn concertzaa; op de dag en avond dat The Whitest Boy Alive moest optreden. Wat een fijne mensen, mooie muziek en geweldig optreden! Mooi om weer eens een band te zien die samen echt muziek aan het maken zijn, in plaats van alleende nummers te spelen. En dat alles met een pasgeleden gebroken pols van de Noorse zanger/gitarist.

Deze ochtend heb ik nog even -maar veel te krap- tijd om een aantal stukken vooruit te schrijven voor mijn danceblog, mijn paspoort te verlengen en mijn tas in te pakken. Vier dagen Stockholm staan voor de boeg! Na het op het laatste moment onverwacht niet doorgaan van twee maanden geleden, gaat het er nu weer van komen.

Weer ja, want een jaar of tien geleden alweer heb ik ongeveer een jaar in Zweden gewoond en een jaar of vier geleden was ik weer even daar. En nu ga ik vier dagen door de hoofdstad rondbanjeren, naar de taal luisteren, om me heen kijken en alles in me opnemen.

En vooral nu, na mijn werk-12-daagse: ontspannen en tot rust komen.