Ok, ik heb dan wel steeds een ietwat opgejaagd gevoel, kom steeds tijd te kort en val niet iedere avond meteen in slaap omdat mijn hoofd nog te onrustig is.

Maar ik ben bezig met het werken aan de werkzaamheden die ik het liefste doe en dat heeft nu eenmaal even veel tijd en aandacht nodig.

Vannacht droomde ik dat ik voor iets terug was in een callcentre en dat ik zo intens blij was dat ik daar niet meer aan het werk was, dat die tijd eindelijk voorbij was.

Rustig is mijn leven op het moment totaal niet, maar het bruist, het leeft, het groeit en ik heb er steeds meer vertrouwen in dat het allemaal ergens toe leidt. De kant op die ik diep van binnen wil.