Je niet kunnen uiten. Niet meer kunnen praten. Niet echt bewegen. Alleen nog liggen. Eten doorslikken als iemand het je voert. Drinken doorslikken als iemand een beker drinken met een rietje voor je mond houdt.

Voor sommige mensen zien de laatste dagen, weken, maanden, jaren van hun leven er zo uit. Een gezond en zelfstandig leven tot het eind is niet voor iedereen weggelegd.

Daar kan je niet over willen nadenken en er van uitgaan dat het jou niet overkomt. Of je kan er juist wél over nadenken en dankbaar hopen dat het jou niet zal gebeuren.

Kortom: een van mijn banen zorgt voor een nieuw perspectief op een stukje leven..