Eerst heb je niks. Dan heb je veel.

Van nul banen, tot drie.

Alleen die tijd al die daar in gaat zitten allemaal. En een dag heeft maar 24 uur. Niet onverwachts blijkt het nogal puzzelen hoe alle banen naast elkaar te doen. Daarnaast heeft mijn hoofd het er vaak ook maar druk mee, met dat alles.

Naast het werken heb ik zo soms mijn sociale contacten. En heb ik de voor mij broodnodige tijd voor mezelf nodig om echt tot rust te komen en niet over te lopen van alles.

Er wordt aan gewerkt.

Om het hectische feest compleet te maken is er een soort van vierde baan die ik misschien heb. Wat leuk klonk en eigenlijk iets is waarvan ik altijd dacht dat ik het graag wilde doen, maar waar ik nu in een proefschrijfweek de tijd en inspiratie maar niet goed voor kan vinden. Maar ik wil het wel graag. Denk ik. Het kan allemaal vanaf thuis. En kost me maar een uurtje per dag. Zeiden ze. Maar in dat uurtje krijg ik het niet voor elkaar om genoeg informatie bij elkaar te zoeken én het daarna in een paar korte en bondig stukjes te verwoorden. Het gaat wel wat opleveren, maar hoeveel precies is afhankelijk van hoeveelheid lezers en advertenties.

U begrijpt het al. Ik wik en ik weeg. En weet het even niet zo goed.

Ik heb het even druk. Met alles. Diep van binnen weet ik dat ik keuzes moet maken. Over veel.

Alleen hebben mijn hersenen nog niet ontdekt wat mijn innerlijke stem van binnen me probeert te vertellen.