Een tijdje terug stipte ik hier al aan, dat de volop door mij gezochte derde baan er aan zat te komen. Mijn eigen webloglogica volgend, wilde ik er pas verder over uitweiden, nadat ik er minstens een keer gewerkt had. Morgen en overmorgen zijn mijn inwerkdiensten ingepland.

En net vanavond, terwijl ik met moeite mijn avondeten naar binnen kreeg geschoven, besefte ik me ineens iets. De moeheid. De afwezigheid. Het gevoel alsof er een vrachtwagen over me heen was gereden. Mijn hete wangen.

Volgens mij ben ik ziek aan het worden!

Echt? Even checken.

De thermometer laat zien dat ik zowaar tegen de koorts aan hang.

Naast me belabberd voelen, hou ik me nu bezig met bedenken wat de minst erge optie is voor morgen.

Als ik mijn nieuwe werk laat weten dat ik ziek ben en daardoor helaas niet kan komen, komt dat misschien ook zo raar of onbetrouwbaar over. Maar als ik mezelf daar niet afmeld en besluit ziekig mijn eerste werkdag door te brengen, kom ik waarschijnlijk over als een suf, sloom, niet oplettend mens. Beide geen optie eigenlijk dus.

Wat een keuzes.

Grmblhmpf.