Deze week staat in het teken van veel doen, nieuwe dingen, goed plannen en op elkaar afstemmen. Daar word ik altijd lichtelijk neurotisch van, moet ik tot mijn eigen spijt toegeven. Drukte in veel van mijn dagen achter elkaar zorgt voor drukte in mijn hoofd.

Zo begon ik mijn dag en zo stapte ik bij mijn ene baan binnen vanochtend.

Daar kreeg ik thee en een gesprek met een collega, die helemaal vol was van emoties door het wel en wee van de vrouw van een andere collega, bij wie de eerste tekenen van een ziekte ineens terug waren gekomen. Hoe ziek ze is, moet vandaag blijken.

Ik val stil. En ken mijn plaats op de aardbol. En mijn drukke gevoel valt in een keer weg en maakt plaats voor de intense dankbaarheid dat ik gezond ben.