Het waait. Hard. De boomtoppen vliegen vervaarlijk van links naar rechts en de wolken waaien met gezwinde spoed voorbij.

Ik denk ineens aan Mary Poppins. Die uiterst kalm en beheerst aan haar paraplu hangt en met de wind meewaait.

Dat lijkt me wel wat. Een paraplu opsteken, stukje opstijgen en kijken waar de wind me brengt. Zwevend boven de wereld, alles een beetje bekijken, mijn gedachten laten waaieren, de wind door mijn haar voelen waaien, wat vogels naast me zien vliegen en na een tijdje weer netjes voor mijn deur landen met twee voeten, precies op de grond.