Hij staat hier al sinds ik hier woon. De boekenkast. Een houten ding zonder deuren, volgestouwd met boeken en verzamelplaats voor stof. Vooral handig als je allergisch bent voor huisstofmijt. Gekregen van mijn ouders, die hem in een kringloopwinkel tegenkwamen, een paar dagen voordat ik ging verhuizen van kamer met inbouwkast naar dit flatje.

Een tijdelijke kast. Zodat ik zolang wat had. Inmidels woon ik hier alweer vijf jaar.

Het heeft te maken met geen geld willen of kunnen uitgeven aan bepaalde dingen. Jezelf bepaalde dingen schijnbaar niet gunnen. Ergens gewoon overgeen kijken. En voelen. En ineens is het dan tijd.

Net zoals ik een paar weken geleden eindelijk de muur heb geverfd waar jaren geleden twee keer een brandende kaars tegenaan was gevallen, is het nu ook tijd voor een nieuwe kast.

Een zelf gekocht kast. Met doorkijkdeuren. Want boeken willen gezien worden.