Leeg was ik toen ik gisterenmiddag thuis kwam. En op. Een week als begeleider meegaan vergt nogal wat energie. Vooral als je de dagen ervoor ziek was en dus niet optimaal fit van start kan gaan.

Persoonlijk vond ik het, mede daarom, zwaar. Korte nachten. Steeds alert blijven. Steeds in de gaten houden of iedereen het naar zijn zin heeft. Activiteiten verzinnen en aanzwengelen.

Het 24 uur per dag mensen om me heen hebben, vind ik op zichzelf al vermoeiend. Er gebeurt steeds iets. De trein dendert maar door. Bijzonder om te ervaren hoe zo’n groep werkt. Fascinerend om zo nu en dan een spiegel voorgeschoteld te krijgen en te ervaren hoe jij dingen doet. En hoe anderen dingen anders doen.

Het was een bijzondere week. De gasten vonden het geweldig. Sommigen vertelden keer op keer nog nooit zo’n fijne vakantie gehad te hebben. Iedereen heeft een superweek gehad.

En daar doe je het uiteindelijk allemaal voor.