De tekst, die bij mijn ouders ergens aan de muur hangt.

De tekst, waar ik zo vaak op gewezen ben door iets dat ik zei of deed.

De tekst, die ik zo vaak in flarden in mijn hoofd kreeg, als ik weer eens het gevoel had dat ik aan het wachten was op iets.

De tekst, die me zoveel doet, omdat ik me er zo door aangesproken voel.

De tekst, die ik vandaag ineens vond op het wereldwijde web.

Lange tijd leek het of het leven –het echte leven- op het punt stond te beginnen.
Maar er stond altijd iets in de weg,
iets dat nog afgemaakt moest worden,
onvoltooide zaken, schulden.
Daarna zou het leven pas echt beginnen.
Uiteindelijk drong het tot me door dat het leven juist uit die obstakels bestond.

Alfred D’Souza