In mijn gebrekkige kennis over insecten, dacht ik bij bulten automatisch aan muggen. Maar toen het maar bleef jeuken, zo irritant, welhaast pijnlijk, bleef jeuken dat ik uit man en macht niet probeerde te krabben, maar ondertussen wel tegen iedereen vertelde dat het zo jeukte, kwam ik steeds meer te weten over insecten en hun bulten.

Muggen steken niet keer op keer als ze onder je hoofd geplet dreigen te worden. Een vlo wel.

En al heb ik zelf geen huisdieren (ik ben mijn vogeltje niet vergeten, maar dat is geen vlo-dragend huisdier), het is volgens anderen helemaal niet onmogelijk dat er soms ineens een vlo in je huis zit. Zo’n vlo kan soms ineens op een mensenlichaam springen. En dan in je kussen.

Dat leidt tot jeuk, veel jeuk. En een verzameling vervelende bulten.

Vandaag was ik dus naar de dokter. En nu weet ik het zeker. En ik heb zalf. Tegen de jeuk. Verlossing is in zicht. Eindelijk. Smeren maar!