Ontdekken dat iets niet voor niets een gewoonte heet. Al had je jezelf voorgenomen om de dingen anders te doen, voor je het weet doe je de dingen weer ‘gewoon’ zoals je ze gewend was. Omdat je niet anders kan.

Oh wacht. Je kan wel anders. Je weet alleen nog niet precies hoe. Vandaar het woord ‘gewoonte’. Valkuil is ook zo’n mooi woord. Weg van de minste weerstand. De dingen doen op een manier die je kent.

Beseffen. Heel goed beseffen. Het voelen. En proberen om de gewoonte minder gewoon te maken. Om iets op een ongewone manier te doen. Wat hopelijk later tot een nieuwe gewoonte gaat leiden. Een minder rusteloze.