Ik droomde dat ik uit het reuzenrad viel. Net niet eigenlijk. Ik bleef hangen en werd gered. Geen idee hoe, want nou net dat stukje werd overgeslagen.

Toch bijzonder dat ik in de weinige uren dat ik slaap, zowaar droom én een stukje droom onthoud. Ook bijzonder is, hoe een mens kan leven en functioneren op weinig slaap. Deze week is bikkelweek. Sinds zaterdag slaap ik gemiddeld een uur of 4 per nacht. Werken. Meestal kort, heel soms wat langer nakletsen. Een keer aansluiten bij mijn dansvriendjes om wat mee te dansen. Paar uur slaap en daar gaat de wekker weer om op tijd paraat te staan.

Bijzonder hoe zo’n lichaam en geest gewoon blijven werken. Van ons allen daar. Het saamhorigheidsgevoel geeft energie. De bijzondere week en het idee dat het na zeven dagen weer voorbij is, geeft energie. De kick van de dingen regelen en problemen oplossen geeft energie. De enorme dankbaarheid en waardering van de artiesten die op treden geeft energie.

Gesprekken worden steeds vreemder. Grappen krijgen een steeds ander niveau. Zinnen worden steeds vreemder opgebouwd. Blikken staren soms weg. Maar verder gaan we gewoon door.

Het is leuk. Het is slopend. Het is fascinerend. En vandaag gaat alweer de laatste dag en nacht in. Jammer.