Ooit had ik het er hier al over. Dat ooit is inmiddels ook alweer twee jaar geleden. Ik en  autorijden.

De laatste maanden kwam de vraag een paar keer naar boven. Steeds vanuit mogelijke nieuwe banen. De tijd was nu echt rijp om het weer eens te proberen.

Gisteren was ik bij mijn ouders en met mijn vader reed ik naar een afgelegen parkeerplaats. Ging aan de bestuurderskant zitten. Moest heel hard denken. Waar welk pedaal ook alweer voor diende. En probeerde het weer. Na een aantal rondjes op de parkeerplaats en een aantal keer op en neer rijden van de ene naar de andere doodlopende weg, bleek de kennis diep van binnen nog ergens te zitten. Wat een opluchting.

De komende tijd maar vaker oefenen. En grote kans dat ik binnenkort weer soms aan het verkeer deel ga namen als bestuurder. Eindelijk.