Drie jonge meisjes. Tieners. Opgedoft. Hippe kleren. Haren in de plooi. Make-up netjes op. Vrouwen van de wereld.

Kaartjes kopen bij de kaartautomaat. Trap op richting de treinen. Trap terug naar het vertrektijdenbord. Kijken. Overleggen. Weifelende blikken. Treinkaartje aan mij laten zien.

“Mevrouw, als we hier naartoe willen, welk spoor moeten we dan hebben? En moeten we dan nog overstappen?”

Na een bedankje en een verwijzing naar het goede spoor, gingen ze weer op pad. De aankomende vrouwen van de wereld. Maar nu nog even niet.