Soms lijkt er iets in de lucht te zitten. En je wilt het vasthouden. Niet bewegen. Niemand aankomen. Zo verder laten gaan. Komt wel goed. De richting lijkt duidelijk.

Soms lijkt er ineens iets helemaal niet meer in de lucht te zitten. Terwijl je er net aan begon te wennen. Twijfel tussen krampachtig vasthouden. Of maar loslaten.

Verwarring over het hoe en waarom van de koers die ineens gedraaid lijkt te zijn.

Iets dat er eerst niet was, ineens los moeten laten, is zoveel moeilijker dan als dat iets er gewoon nooit was geweest.

Hoe klein het ook is.