Je hebt van die dagen. Het begint ermee dat je niet uitgeslapen opstaat. ’s Nachts een paar keer wakker worden door die zeurende ex-verstandskiesgat-pijn is niet bevorderlijk voor je nachtrust en je humeur. Door de regen naar de concertzaal om een van je vrijwilligerstaken te gaan doen: de catering voor de bands van vanavond. Op naar de supermarkt voor de verse boodschappen. Eerst de fietstassen op je fiets doen. De regen begint inmiddels steeds harder te stromen. De supermarkt valt dan wel weer mee. Helaas valt wel je fiets om als je een van de twee zware boodschappentassen in de fietstas doet. Overeind zetten blijkt niet echt makkelijk. Eenmaal terug in de concertzaal duurt het allemaal langer dan gewoonlijk. Dingen liggen niet op de goede plek. Je moet een paar keer het hele gebouw door om alles te krijgen. Je bent zelf niet op je snelst. Je hebt honger. Maar even wat eten is geen fijne optie, aangezien je het spuitje waarmee je etensresten uit je twee verstandskiesgaten thuis hebt gelaten. Uiteindelijk ben je daar klaar. Op weg naar huis even je eigen boodschappen doen. Met een inmiddels hongerige maag op weg naar huis. Zeulend met je boodschappen. Moe van alles.

En dan ineens ligt er een briefje van 10 euro voor je neus op de stoep.