Alhoewel het me volstrekt onduidelijk was waarom ik eigenlijk in deze drukte en warmte deze kledingwinkel binnenstapte, stond ik daar ineens. Geleid door het warme weer ging ik op zoek naar een korte broek. Afgeleid door een enorm leuk liedje wat er door de winkel schalde, bladerde ik gedachteloos door de kledingstukken heen. Mijn oog viel op een zomers jasje en hoewel het weer daar nu te warm voor was, bedacht ik me wel nog een jasje nodig te hebben. Deze kon ik ook passen zonder voor de file bij de pashokjes aan te hoeven sluiten. In de rij bij de kassa luisterde en keek ik naar de drie tienerjongens voor me.

Ze keken stoer en hip en deden net alsof ze zelfverzekerd waren, maar daaronder hadden ze alledrie die typische onzekerheid die tieners hebben. Simpele vragen over je uiterlijk, je kledingstijl, je vrienden, je vijanden, de muziek die je leuk vind: alles is even belangrijk voor je op die leeftijd. Ik luisterde. En keek om me heen. En zag overal tieners. Met een blik vol onzekerheid, verbloemd door een poging tot zelfverzekerdheid. En ik kreeg een glimlach op mijn gezicht.

Ze zouden er overheen groeien. En ik besefte me dat ik dan wel niet altijd vrede heb met mijn leeftijd, maar wel erg blij ben dat ik deze fase voorbij ben. Toch een voordeel van ouder worden.