Het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Nee. Het lijkt alsof de tijd is doorgegaan en ik heb stilgestaan. Vooral op mensengebied.

Er zijn een aantal mensen die ik vrienden noem, maar door drukte aan beide kanten is het ondertussen wel heel lang geleden dat we elkaar hebben gezien of gesproken. We noemen elkaar vrienden, maar ik heb eerlijk waar geen idee wat zij aan het doen zijn, waar zij mee bezig zijn, hoe hun leven loopt. De intenties zijn er, maar het komt er gewoon nooit zo van. En langzaam ebben bepaalde mensen weg uit mijn leven. En ik uit die van hun.

Natuurlijk kan je niet alle vrienden die je ooit had altijd dichtbij je houden. Mensen veranderen. Interesses veranderen. Levens veranderen. Maar sommige mensen wil ik graag in mijn leven zien te houden. Voordat er weer ineens weken, maanden, jaren voorbij zijn gegaan.