Graag doe ik mijn boodschappen op de markt. Het heeft iets gezelligs. Het voelt voldaan om weinig geld te hebben uitgegeven en toch met een grote tas vol groente en fruit weer huiswaarts te gaan.

Ook voelt het wat ongemakkelijk. Er wordt veel waar aangeboden voor weinig geld. Met mijn eenpersoonshuishouden wil ik echter weinig voor weinig geld. Dat kan ook. Maar op de een of andere manier heb ik altijd het idee dat ik me moet verontschuldigen als ik in plaats van 2 kilo appels er maar 4 stuks wil.

Voor een twijfelaar als ik is het trouwens vrij lastig om aan zo’n marktkoopmens in een keer te vertellen wat ik allemaal wil hebben. Ik weet namelijk nooit zo goed wat ik wil. In een winkel ga ik altijd van schap naar schap, loop verder en heen en weer en terug en uiteindelijk is mijn mandje gevuld met wat ik wil hebben.

Na een bezoekje aan de markt heb ik dus altijd een goed gevulde tas, met soms zelfs voor mij een verrassing met wat ik precies allemaal heb gekocht in het heetst van de strijd.