Zoals ik weleens eerder heb geschreven, was mijn computer al tijden traag. Heel erg traag. In de tijd dat ie nodig had om op te starten, had ik mijn vogel kunnne voeren, schoenen aan kunnen trekken en  mijn tanden hebben gepoetst. En dan niet eens overdreven snel.

Alhoewel erg vervelend, was ik er ondertussen aan gewend geraakt. Had het geaccepteerd als een van die dingen waar je niet blij mee bent, maar die er gewoon zijn. Zoals je belastingformulier invullen. Of stofzuigen.

Afgelopen weekend had ik wat vrienden en vage bekenden over de vloer en een daarvan bleek handig te zijn met computers. Heel handig. En terwijl we samen naar mijn trage computer keken, stelde hij voor om binnenkort mijn computer opnieuw leven in te blazen. Vandaag was hij hier en na een paar uur werken aan mijn computer, kletsen over van alles en nog wat en het samen verorberen van een door mij gemaakt maaltijd, is mijn computer weer zo goed als nieuw.

Het enige nadeel is dat er nu veel op een andere plek staat, alle wachtwoorden overal weg zijn en er een aantal dingen opnieuw geïnstalleerd moeten worden. Dus de uurtjes zullen vanavond voorbij tikken met het opnieuw eigen maken van mijn computer.